Le Palace has been selected for
The discotheque of Barthes
To define a club, as many have tried, is to resist reducing it into a single thing. French philosopher Roland Barthes, writing about his nights at the Parisian discotheque Le Palace, understood this. For him, Le Palace was not merely a boîte, the French word for a nightclub, literally translated to “a box.” It was something harder to name, a form of Gesamtkunstwerk.
The discotheque was not a new phenomenon. Yet, within these walls, it became something else: a theatre, where the visitors could also be performers. The technical advancements in kinetic lighting and pre-recorded sound transformed the space into a décor. It became a refuge for those who lived for the late hours of the night.
Een club definiëren, zoals velen hebben geprobeerd, is weerstand bieden aan het reduceren ervan tot één enkel ding. De Franse filosoof Roland Barthes, die schreef over zijn nachten in de Parijse discotheek Le Palace, begreep dit. Voor hem was Le Palace niet zomaar een boîte — het Franse woord voor een nachtclub, letterlijk "een doos." Het was iets wat moeilijker te benoemen viel. De discotheek was geen nieuw fenomeen. Toch werd het binnen deze muren iets anders: een theater, waarin de bezoeker ook speler kon zijn. Kinetische belichting en vooraf opgenomen geluid transformeerden de ruimte in iets wat je niet zomaar binnenstapte, maar een levend decor was. Het werd een toevluchtsoord voor wie leefde voor de late uren van de nacht.
The Dancefloor of Le Palace at 8, Rue du Faubourg-Montmartre.
To imagine a palace
In this project, we draw inspiration from the rich archives of Le Palace: images of extravagant parties, elaborate costumes, unrestrained decadence. It appears as a nighttime utopia, a space of freedom.
Yet Le Palace belongs to the past, a nostalgic memory that isn't even our own. The unconventional spaces and underground scenes it represented seem to be disappearing. Today, the night can feel like a battleground. We fight for the right to exist, to express, to connect, to dance — for that fleeting moment on the dancefloor that might turn into something more.
Which leaves us with a question: what would Le Palace look like if its spirit were brought into our era? What if you took its extravagance from the theatres and streets of Paris and placed it in the contemporary pulse of the nightclub scene?
We imagine Le Palace not as a remake, but as a reinterpretation. Our Le Palace exists in the space between the real and the imagined: a daydream, stretched, distorted, playful, and provocative.
In dit project laten we ons inspireren door de rijke archieven van Le Palace: beelden van extravagante feesten, uitbundige kostuums en ongeremde decadentie. Het lijkt een utopie van de nacht. Maar hoe verleidelijk het ook is, Le Palace behoort tot het verleden, een nostalgische herinnering die niet eens de onze is. De onconventionele clubruimtes en undergroundscènes die het vertegenwoordigde, lijken te verdwijnen. Vandaag voelt de nacht als een strijdtoneel. We vechten voor het recht om te bestaan, ons uit te drukken, te verbinden, te dansen, voor dat ene vluchtige moment op de dansvloer dat misschien iets meer wordt. Dit roept de vraag op: Hoe zou Le Palace eruitzien als haar wezen naar onze tijd werd getransporteerd? Stel je voor dat we de extravagantie uit de theaters en straten van Parijs verplaatsen naar de hedendaagse puls van de nachtclub scene. Toch wordt het geen reconstructie, maar een herinterpretatie. Ons Le Palace bevindt zich in de ruimte tussen het werkelijke en het denkbeeldige, als een dagdroom, uitgerekt, vervormd, speels en provocerend.
Towards an installation work
The first drawing of the installation piece on a coaster, november 2022.
Le Palace is a 13-minute installation work, which can also be experienced as a linear film. It takes you out on the town, with the viewer as the main character. This imagining invites you to lose yourself in the sense of imminent freedom that nightlife promises. Yet, alongside this freedom lies the insecurity and fragility that always accompany escapism. The work asks: Can escapism and the longing for freedom always endure, even in today’s modern society? What does freedom look like now? And can, or rather is there a need, for Le Palace to exist in present times?
Le Palace is een 13 minuten durende installatie, die ook als lineaire film kan worden getoond. Het neemt je mee op een nacht uit, met de toeschouwer als hoofdpersonage. Deze utopische verbeelding nodigt uit om jezelf te verliezen in het gevoel van de nabijheid van vrijheid die het nachtleven belooft. Toch gaat deze vrijheid altijd gepaard met de onzekerheid en kwetsbaarheid die escapisme met zich meebrengt. Het werk stelt de vraag: Kunnen escapisme en het verlangen naar vrijheid altijd blijven bestaan, zelfs in de moderne samenleving van vandaag? Hoe ziet vrijheid er nu uit? En kan, of misschien juist móét, Le Palace in onze tijd bestaan?
Booklet Le Palace.
Booklet Le Palace
Voice-over Le Palace, written by Anouk Harkmans.
Installation lay-out